Izolim Themelesh në Kavajë

Pse është i rëndësishëm izolimi i themeleve?

Themelet mbajnë ngarkesën e të gjithë ndërtesës, ndërsa muret nëntokësore ndajnë ambientet e brendshme nga toka. Këto pjesë nuk janë të dukshme pas përfundimit të punimeve, ndaj gabimet në hidroizolim bëhen të vështira dhe të kushtueshme për t’u korrigjuar më vonë.

Uji që qëndron pranë objektit mund të kalojë përmes poreve, fugave, çarjeve, kalimeve të tubacioneve ose bashkimit ndërmjet murit dhe pllakës së themelit. Nëse presioni i ujit rritet pas reshjeve, edhe një pikë e vogël e pambrojtur mund të kthehet në burim të vazhdueshëm infiltrimi.

Një sistem i realizuar siç duhet ndihmon në:

• Kufizimin e depërtimit të ujit në muret nëntokësore

• Mbrojtjen e bodrumeve dhe ambienteve të katit përdhes

• Parandalimin e lagështirës kapilare në muraturë

• Reduktimin e mykut dhe aromës së lagështirës

• Mbrojtjen e betonit dhe armaturës nga ekspozimi i vazhdueshëm

• Parandalimin e fryrjes së bojës dhe shkëputjes së suvasë

• Ruajtjen e termoizolimit dhe shtresave të dyshemesë

• Zvogëlimin e nevojës për riparime të përsëritura

• Përmirësimin e përdorshmërisë së bodrumit

• Zgjatjen e funksionalitetit të pjesëve nëntokësore të objektit

Hidroizolimi është vetëm një pjesë e mbrojtjes. Në shumë raste duhet të funksionojë së bashku me pjerrësinë e terrenit, largimin e ujërave sipërfaqësore, ulluqet dhe drenazhimin perimetral.

Kushtet që ndikojnë te themelet në Kavajë

Objektet në Kavajë nuk kanë të gjitha të njëjtin ekspozim. Një ndërtesë në një parcelë të ngritur dhe me kullim të mirë mund të ketë kërkesa të ndryshme nga një objekt në zonë të ulët, pranë bregdetit ose në tokë ku uji largohet ngadalë.

Në Kavajë, Golem, Qerret, Mali i Robit dhe zonat përreth, reshjet sezonale, lagështira e tokës dhe zhvillimi i dendur i parcelave mund të ndikojnë në mënyrën si uji lëviz rreth ndërtesës. Në disa prona, oborret e shtruara, muret rrethuese ose pjerrësia e gabuar e terrenit mund ta drejtojnë ujin drejt themeleve në vend që ta largojnë prej tyre.

Pranë zonave bregdetare mund të kërkohet vëmendje e shtuar për:

• Grumbullimin e ujit në parcela të ulëta

• Tokën që qëndron e lagësht për periudha më të gjata

• Mungesën ose bllokimin e kanaleve të kullimit

• Ujin që shkarkohet nga çatia pranë bazamentit

• Korrozionin e elementeve metalike të pambrojtura

• Ndërtimet me bodrum pranë nivelit të ujit në tokë

• Ndërhyrjet e mëparshme që kanë ndërprerë hidroizolimin

Këto kushte nuk përcaktohen vetëm nga zona gjeografike. Vlerësimi duhet të bëhet në parcelë, sipas objektit, nivelit të terrenit dhe sjelljes së ujit gjatë ose pas reshjeve.

Shenjat që tregojnë probleme me hidroizolimin e themeleve

Problemet në pjesët nëntokësore mund të shfaqen gradualisht. Në fillim mund të ketë vetëm një erë të lehtë lagështire, ndërsa më vonë mund të duken njolla, kripëzime ose ujë i lirë në dysheme.

Shenjat më të zakonshme janë:

• Njolla të errëta në muret e bodrumit

• Ujë që shfaqet pas reshjeve

• Lagështirë në pjesën e poshtme të mureve

• Myk në qoshe ose pas mobilieve

• Erë e vazhdueshme lagështire

• Suva dhe bojë që fryhen ose shkëputen

• Kripëzime të bardha mbi muraturë ose beton

• Dysheme e ftohtë dhe vazhdimisht e lagësht

• Dëmtime pranë bashkimit mur-dysheme

• Çarje nga të cilat del ujë

• Lagështirë rreth tubacioneve që kalojnë në mur

• Korrozion në elementet metalike të ekspozuara

• Parket, laminat ose veshje dyshemeje që deformohen

• Lagështirë që ngjitet nga bazamenti drejt katit përdhes

Vendndodhja e njollës nuk tregon gjithmonë pikën e saktë të hyrjes. Uji mund të lëvizë pas membranës, përgjatë një fuge ose brenda materialit dhe të bëhet i dukshëm larg burimit fillestar.

Lagështirë kapilare apo depërtim anësor i ujit?

Përpara ndërhyrjes duhet të kuptohet lloji i lagështirës. Trajtimi i gabuar mund ta fshehë përkohësisht problemin pa e ndaluar ujin.

Lagështira kapilare

Lagështira kapilare ngjitet nga toka përmes poreve të betonit, tullës ose llaçit. Ajo shfaqet zakonisht në pjesën e poshtme të murit dhe mund të shoqërohet me kripëzime, suva të dëmtuar dhe një vijë lagështire që ngrihet gradualisht.

Zgjidhja mund të kërkojë ndërprerjen e rrugës kapilare, trajtimin e muraturës dhe menaxhimin e lagështirës së mbetur. Vetëm rilyerja e murit nuk krijon barrierën që mungon.

Depërtimi anësor

Depërtimi anësor ndodh kur uji nga toka ushtron presion mbi murin nëntokësor dhe kalon përmes çarjeve, fugave ose sipërfaqeve të pambrojtura. Shenjat mund të shfaqen në çdo lartësi të pjesës që është në kontakt me tokën.

Në këtë rast, zgjidhja më e plotë është zakonisht trajtimi nga ana ku vjen uji, kur aksesi i jashtëm është i mundur, së bashku me largimin e ngarkesës së ujit nga muri.

Kondensimi

Kondensimi krijohet kur ajri i ngrohtë dhe i lagësht prek sipërfaqe të ftohta. Bodrumi mund të ketë myk dhe pika uji edhe pa një rrjedhje të drejtpërdrejtë nga toka. Ventilimi, temperatura dhe termoizolimi duhet të kontrollohen përpara se problemi t’i atribuohet vetëm themeleve.

Rrjedhjet nga instalimet

Tubacionet e ujit, shkarkimet dhe pusetat pranë ndërtesës mund të krijojnë simptoma të ngjashme me infiltrimin nga terreni. Një kontroll i plotë duhet t’i përjashtojë këto burime përpara hapjes së themeleve.

Shkaqet më të zakonshme të lagështirës në themele

Mungesa e hidroizolimit të jashtëm

Në shumë ndërtime të vjetra, muri nëntokësor është mbuluar direkt me dhe pa një membranë të vazhdueshme. Në raste të tjera është përdorur vetëm një shtresë e hollë bituminoze që nuk është projektuar për presion uji ose është dëmtuar gjatë mbushjes së gropës.

Membranë e dëmtuar gjatë punimeve

Gurët, mbetjet e ndërtimit dhe mbushja e pakontrolluar mund ta shpojnë ose ta gërvishtin hidroizolimin. Pa një shtresë mbrojtëse, edhe një membranë e aplikuar mirë mund të humbasë vazhdimësinë.

Bashkimi mur-themel i patrajtuar

Takimi ndërmjet murit vertikal dhe pllakës ose bazamentit është një pikë kritike. Ndërprerja e membranës, një fugë e hapur ose një cep i patrajtuar mund të lejojë kalimin e ujit.

Çarje dhe fuga ndërtimi

Çarjet në beton, fugat e betonimit dhe fugat e lëvizjes duhet të trajtohen sipas funksionit të tyre. Një mbushje e ngurtë nuk është zgjidhje për një fugë që duhet të përballojë lëvizje.

Kalime tubacionesh të pavulosura

Tubacionet e ujit, kanalizimeve, energjisë dhe komunikimit krijojnë ndërprerje në mur. Hapësirat rreth tyre duhet të vulosen me elemente dhe materiale të përshtatshme për presionin dhe lëvizjen e mundshme.

Drenazhim i munguar ose i bllokuar

Kur uji nuk largohet, ai grumbullohet pranë murit dhe rrit presionin mbi hidroizolimin. Një tub drenazhi i vendosur pa pjerrësi, pa dalje ose i mbushur me dhe nuk e kryen funksionin e tij.

Terren me pjerrësi drejt objektit

Oborri, trotuari ose sipërfaqet e betonit duhet ta largojnë ujin nga ndërtesa. Kur pjerrësia është drejt murit, një sasi e madhe uji përqendrohet pranë bazamentit pas çdo shiu.

Shkarkime çatie pranë themeleve

Tubat vertikalë të ulluqeve nuk duhet ta derdhin ujin direkt pranë murit. Uji i çatisë duhet të lidhet me një sistem të kontrolluar largimi, pa mbingarkuar drenazhimin e themeleve.

Nivel i lartë ose i ndryshueshëm i ujit në tokë

Në parcela të caktuara, niveli i ujit mund të rritet sezonalisht. Në këto raste, sistemi duhet të projektohet për presionin real të ujit dhe jo vetëm për lagështirën e zakonshme të tokës.

Kontrolli i objektit përpara izolimit

Përpara zgjedhjes së materialit duhet të kontrollohet ndërtesa, terreni dhe mënyra si largohet uji. Inspektimi mund të përfshijë:

• Thellësinë dhe tipin e themeleve

• Materialin e murit nëntokësor

• Gjendjen e betonit dhe muraturës

• Çarjet, fugat dhe pikat e depërtimit

• Lagështirën në mure dhe dysheme

• Nivelin e terrenit jashtë objektit

• Pjerrësinë e oborrit dhe trotuareve

• Pozicionin e ulluqeve dhe shkarkimeve

• Pusetat dhe tubacionet pranë ndërtesës

• Llojin dhe lagështinë e tokës

• Shenjat e ujit pas reshjeve

• Praninë e një drenazhimi ekzistues

• Mundësinë e hapjes nga jashtë

• Gjendjen e hidroizolimit të vjetër

• Përdorimin e bodrumit ose ambientit të prekur

Kur ka çarje të rëndësishme, deformime ose dyshim për problem strukturor, vlerësimi i hidroizolimit duhet të koordinohet me një inxhinier konstruktor. Hidroizolimi nuk zëvendëson riparimin strukturor.

Izolimi i themeleve në ndërtime të reja

Koha më e përshtatshme për hidroizolimin është gjatë ndërtimit, përpara se pjesët nëntokësore të mbulohen me dhe. Në këtë fazë mund të krijohet vazhdimësi ndërmjet pllakës, mureve, fugave dhe kalimeve teknike.

Sipas projektit, sistemi mund të përfshijë:

• Përgatitjen e bazës poshtë pllakës

• Membranën hidroizoluese nën pllakën e themelit

• Vulosjen e fugave të betonimit

• Elemente waterstop në nyjet e projektuara

• Trajtimin e bashkimit mur-pllakë

• Hidroizolimin e jashtëm të mureve

• Ngritjen e membranës mbi nivelin e tokës

• Vulosjen e tubacioneve dhe daljeve

• Shtresën mbrojtëse mbi hidroizolim

• Termoizolim XPS kur kërkohet nga projekti

• Membranë drenazhuese në pjesën vertikale

• Tub drenazhi pranë bazamentit

• Zhavorr të larë dhe gjeotekstil filtrues

• Mbushje të kontrolluar rreth objektit

Rendi dhe lloji i shtresave varen nga sistemi i projektuar. Materialet duhet të jenë të përputhshme dhe detajet duhet të realizohen sipas kërkesave të prodhuesit dhe kushteve të objektit.

Izolimi i themeleve në ndërtesa ekzistuese

Kur lagështira shfaqet në një objekt të përfunduar, ndërhyrja kërkon më shumë kujdes. Duhet të përcaktohet nëse problemi prek një zonë të kufizuar apo të gjithë perimetrin dhe nëse mund të hapet pjesa e jashtme pa cenuar sigurinë e ndërtesës.

Një ndërhyrje nga jashtë mund të përfshijë:

1. Hapjen e kontrolluar të terrenit pranë murit

2. Zbulimin e sipërfaqes së themelit

3. Pastrimin e dheut dhe shtresave të dobëta

4. Tharjen e bazës sipas kërkesave të sistemit

5. Riparimin e çarjeve, fugave dhe boshllëqeve

6. Krijimin e një cepi të rregullt në bashkimin mur-themel

7. Aplikimin e astarit dhe hidroizolimit

8. Kontrollin e vazhdimësisë së membranës

9. Vendosjen e mbrojtjes mekanike ose termoizolimit XPS

10. Instalimin ose përmirësimin e drenazhimit

11. Mbushjen e kontrolluar të gropës

12. Korrigjimin e pjerrësisë së terrenit

Gërmimi duhet të planifikohet sipas thellësisë, llojit të tokës dhe afërsisë me strukturën. Themelet nuk duhet të zbulohen në mënyrë të pakontrolluar ose në gjatësi që mund të rrezikojë qëndrueshmërinë e objektit. Kur nevojitet, puna ndahet në segmente dhe përdoren masa sigurie për gropën.

Izolimi i themeleve nga jashtë

Hidroizolimi nga jashtë vendos barrierën në anën ku uji prek ndërtesën. Kur aksesi është i mundur, kjo qasje mbron jo vetëm ambientin e brendshëm, por edhe murin dhe betonin nga kontakti i vazhdueshëm me lagështirën.

Për një rezultat të qëndrueshëm duhet të trajtohen:

• E gjithë lartësia e murit që është në kontakt me tokën

• Bashkimi me pllakën ose bazamentin

• Qoshet e brendshme dhe të jashtme

• Fugat e betonimit dhe të lëvizjes

• Çarjet aktive dhe joaktive

• Kalimet e tubacioneve

• Skaji i sipërm i membranës

• Lidhja me hidroizolimin horizontal

• Mbrojtja përpara mbushjes me dhe

• Rruga e largimit të ujit

Vendosja e membranës vetëm mbi zonën ku duket njolla mund të mos jetë e mjaftueshme. Uji mund të hyjë nga një pikë tjetër dhe të lëvizë pas shtresës së re.

Izolimi i themeleve nga brenda

Ndërhyrja nga brenda përdoret kur pjesa e jashtme nuk mund të hapet, për shembull për shkak të një ndërtese ngjitur, trotuarit, kufirit të pronës ose thellësisë së madhe.

Sipas problemit mund të përdoren:

• Llaçe hidroizoluese çimentoze

• Sisteme kristalizuese për baza minerale

• Injektim i çarjeve dhe fugave

• Vulosje e kalimeve teknike

• Sistem kullimi i brendshëm

• Kanal perimetral dhe pompë, kur projekti e kërkon

• Trajtim kundër lagështirës kapilare

• Suva të përshtatshme për mure me kripëzime

Hidroizolimi nga brenda ndalon ujin në sipërfaqen e brendshme, por muri mund të vazhdojë të jetë në kontakt me lagështirën nga jashtë. Për këtë arsye nuk duhet të konsiderohet automatikisht i barabartë me trajtimin e jashtëm. Zgjidhja varet nga presioni i ujit, gjendja e strukturës dhe përdorimi i ambientit.

Sistemi i drenazhimit rreth themeleve

Drenazhimi perimetral ndihmon në mbledhjen dhe largimin e ujit që arrin pranë bazamentit. Ai ul ngarkesën e ujit mbi mur, por nuk e zëvendëson membranën hidroizoluese.

Një sistem tipik, kur kushtet e objektit e kërkojnë, mund të përfshijë:

• Tub të perforuar të vendosur pranë bazamentit

• Pjerrësi të vazhdueshme drejt pikës së shkarkimit

• Shtresë me zhavorr të larë

• Gjeotekstil që kufizon hyrjen e grimcave të imëta

• Membranë drenazhuese vertikale pranë murit

• Pika kontrolli ose pastrimi

• Dalje të sigurt drejt sistemit të shkarkimit

• Pompë grumbullimi kur rrjedhja me gravitet nuk është e mundur

Tubi pa dalje funksionale vetëm e grumbullon ujin. Po ashtu, drenazhimi i themeleve nuk duhet të lidhet në mënyrë që shkarkimet e mëdha nga çatia ta mbingarkojnë atë.

Sistemet hidroizoluese për themele

Membrana bituminoze

Membranat bituminoze përdoren në mure dhe baza nëntokësore për të krijuar një barrierë të vazhdueshme ndaj ujit. Ato mund të jenë të salduara, vetëngjitëse ose pjesë e sistemeve të tjera të projektuara për aplikim nën tokë.

Sipërfaqja duhet të jetë e qëndrueshme, e rregullt dhe e përgatitur sipas sistemit. Mbivendosjet, qoshet, fugat dhe kalimet teknike kërkojnë trajtim të kontrolluar. Membrana duhet të mbrohet përpara mbushjes me dhe.

Veshje bituminoze të lëngshme

Veshjet bituminoze krijojnë një shtresë pa shumë bashkime dhe përshtaten me forma të ndryshme. Rezultati varet nga përgatitja e bazës, astari, trashësia përfundimtare dhe tharja e plotë.

Një shtresë shumë e hollë ose e dëmtuar gjatë mbushjes nuk ofron të njëjtën mbrojtje si një sistem i realizuar dhe mbrojtur sipas specifikimeve.

Membrana sintetike

Membranat sintetike dhe sistemet plotësisht të lidhura me betonin mund të përdoren në projekte të reja ose në kushte ku kërkohet kontroll më i lartë i migrimit të ujit. Detajet e fugave dhe lidhja ndërmjet pjesës horizontale e vertikale janë vendimtare.

Hidroizolim çimento-elastik

Materialet çimento-elastike përdoren mbi beton dhe muraturë në aplikime të caktuara. Ato mund të jenë të dobishme për pjesë të brendshme, zona të vështira dhe riparime, por duhet të zgjidhen sipas presionit të ujit dhe lëvizjes së pritshme të bazës.

Sisteme kristalizuese

Materialet kristalizuese reagojnë me lagështirën dhe përbërësit e betonit për të kufizuar kalimin e ujit në poret dhe kapilarët e tij. Ato përdoren vetëm në baza dhe kushte të përshtatshme dhe nuk zëvendësojnë trajtimin e fugave, çarjeve aktive ose detajeve të pambrojtura.

Asnjë material nuk është zgjidhja më e mirë për çdo objekt. Sistemi duhet të zgjidhet sipas bazës, presionit të ujit, aksesit, mënyrës së ndërtimit dhe kërkesave të përdorimit.

Mbrojtja e membranës dhe termoizolimi XPS

Hidroizolimi duhet të mbrohet nga goditjet, gurët dhe presioni i mbushjes. Për këtë qëllim mund të përdoren pllaka mbrojtëse, termoizolim XPS ose membrana të projektuara për mbrojtje dhe drenazhim.

XPS përdoret shpesh në pjesët nëntokësore sepse ka rezistencë të përshtatshme ndaj lagështirës dhe ngarkesës, kur zgjidhet e instalohet sipas projektit. Ai mund të ndihmojë në kufizimin e urës termike te bodrumi, por nuk është vetë membranë hidroizoluese.

Membrana me reliev nuk duhet të përdoret si zëvendësim i hidroizolimit. Funksioni i saj kryesor është mbrojtja e shtresës dhe krijimi i një rruge për largimin e ujit, sipas konfigurimit të sistemit.

Hidroizolimi poshtë pllakës së themelit

Uji mund të hyjë jo vetëm nga muret, por edhe nga poshtë dyshemesë së bodrumit. Në ndërtimet e reja, hidroizolimi horizontal duhet të lidhet në mënyrë të vazhdueshme me sistemin vertikal.

Pikat që kërkojnë planifikim janë:

• Përgatitja dhe rrafshimi i bazës

• Mbrojtja e membranës gjatë vendosjes së armaturës

• Fugat e betonimit

• Gropat e ashensorit ose pusetat teknike

• Kalimet e tubacioneve

• Bashkimi ndërmjet pllakës dhe murit

• Lidhja me shtresën kundër lagështirës në katin përdhes

Në një objekt ekzistues, lagështira që vjen nga dyshemeja mund të kërkojë një sistem tjetër nga ai i murit. Vendosja e një veshjeje përfundimtare mbi një pllakë të lagësht mund ta bllokojë ujin dhe ta zhvendosë problemin drejt skajeve.

Izolimi i bodrumeve

Bodrumi mund të përdoret si depo, garazh, ambient teknik, zyrë ose hapësirë banimi. Niveli i mbrojtjes duhet të përshtatet me përdorimin e tij.

Një ambient banimi kërkon kontroll më të lartë të ujit, lagështirës së ajrit, termoizolimit dhe ventilimit sesa një hapësirë teknike. Edhe pasi burimi i ujit ndalohet, muret mund të kenë nevojë për kohë për t’u tharë dhe për largimin e kripërave të grumbulluara.

Punimet e brendshme duhet të realizohen pasi të jetë kontrolluar shkaku. Gipsi, boja plastike ose veshjet dekorative nuk duhet të përdoren për të mbuluar një mur që vazhdon të marrë ujë.

Izolimi i shtëpive dhe vilave private

Në shtëpi dhe vila, problemet shfaqen shpesh pranë bazamentit, garazhit nëntokësor, dhomave të depozitimit dhe mureve që ndodhen në anën e pjerrësisë së terrenit.

Kontrolli duhet të përfshijë edhe oborrin, shkallët e jashtme, verandat, pusetat dhe tubat e çatisë. Një verandë e lidhur gabimisht me murin ose një trotuar që mban ujë pranë fasadës mund të jetë po aq i rëndësishëm sa vetë membrana e themelit.

Në ndërtimet e reja, koordinimi i hidroizolimit me termoizolimin e fasadës dhe shtresën horizontale të bazamentit ndihmon në shmangien e boshllëqeve ndërmjet sistemeve.

Izolimi i pallateve, hoteleve dhe ambienteve të biznesit

Objektet më të mëdha kanë më shumë fuga, kalime teknike, mure mbajtëse dhe zona nëntokësore. Garazhet, dhomat teknike, boshtet e ashensorëve dhe magazinat mund të preken nga të njëjtat ujëra, por të kërkojnë metoda të ndryshme ndërhyrjeje.

Në hotele dhe biznese pranë zonave turistike, puna duhet të planifikohet edhe sipas aksesit, sigurisë së përdoruesve dhe funksionimit të objektit. Në vend të një riparimi të izoluar, mund të nevojitet ndarja e projektit në faza dhe kontrolli i të gjithë perimetrit.

Procesi i izolimit të themeleve

1. Inspektimi dhe identifikimi i burimit

Kontrollohen shenjat e brendshme, terreni i jashtëm, shkarkimet, çarjet, fugat dhe mënyra si uji arrin te objekti. Përcaktohet nëse bëhet fjalë për infiltrime, lagështirë kapilare, kondensim apo rrjedhje instalimesh.

2. Planifikimi i ndërhyrjes

Zgjidhet ana e trajtimit, sistemi hidroizolues, mënyra e hapjes dhe nevoja për drenazhim. Vlerësohen siguria e gërmimit, aksesi dhe mbrojtja e elementeve ekzistuese.

3. Zbulimi dhe përgatitja e sipërfaqes

Kur punohet nga jashtë, dheu hiqet në mënyrë të kontrolluar. Betoni ose muratura pastrohet nga balta, materialet e dobëta, veshjet e shkëputura dhe mbetjet që pengojnë lidhjen e sistemit.

4. Riparimi i çarjeve dhe fugave

Çarjet kontrollohen për të kuptuar nëse janë të qëndrueshme apo aktive. Boshllëqet, lidhjet dhe kalimet e tubacioneve trajtohen me materialet e përshtatshme për funksionin e tyre.

5. Trajtimi i pikave kritike

Përforcohen bashkimi mur-themel, qoshet, fugat dhe të gjitha ndërprerjet. Krijohet vazhdimësi ndërmjet hidroizolimit horizontal dhe atij vertikal.

6. Aplikimi i hidroizolimit

Aplikohet astari dhe më pas membrana ose veshja e zgjedhur. Respektohen trashësia, mbivendosjet, temperaturat dhe koha e tharjes së sistemit.

7. Kontrolli i vazhdimësisë

Përpara mbulimit kontrollohet e gjithë sipërfaqja. Riparohen shpimet, boshllëqet ose detajet që mund të krijojnë rrugë për ujin.

8. Mbrojtja dhe drenazhimi

Vendoset shtresa mbrojtëse, termoizolimi ose membrana drenazhuese. Kur parashikohet, instalohet tubi perimetral me zhavorr, gjeotekstil, pjerrësi dhe dalje funksionale.

9. Mbushja dhe rregullimi i terrenit

Gropa mbushet pa dëmtuar sistemin. Terreni përfundimtar formohet në mënyrë që uji sipërfaqësor të largohet nga ndërtesa.

10. Kontrolli përfundimtar

Kontrollohen shkarkimet, pusetat, niveli i tokës, pjesa e sipërme e membranës dhe të gjitha zonat e ndërhyrjes. Dokumentimi i shtresave përpara mbulimit ndihmon në mirëmbajtjen e ardhshme.

Pikat kritike të hidroizolimit

Pjesa e rregullt e murit është zakonisht më e thjeshtë për t’u izoluar. Rrjedhjet fillojnë shpesh në zonat ku sistemi ndërpritet ose ndryshon drejtim.

Vëmendje e veçantë kërkohet te:

• Bashkimi mur-pllakë

• Bashkimi mur-bazament

• Fugat e betonimit

• Fugat e dilatimit

• Qoshet e brendshme dhe të jashtme

• Çarjet në beton

• Tubacionet dhe kabllot

• Pusetat teknike

• Boshtet e ashensorëve

• Shkallët e jashtme

• Dritaret e bodrumit

• Hyrjet e garazheve nëntokësore

• Skaji i sipërm i hidroizolimit

• Kalimi ndërmjet tokës dhe fasadës

• Lidhja me drenazhimin

Një sistem i mirë duhet t’i trajtojë këto detaje me elemente të përputhshme, pa ndërprerje dhe pa mbështetje vetëm te silikoni ose një shtresë sipërfaqësore.

Riparimi i çarjeve dhe injektimi

Çarjet mund të jenë sipërfaqësore, strukturore, të qëndrueshme ose aktive. Metoda e riparimit varet nga gjerësia, lëvizja, prania e ujit dhe roli i elementit ku ndodhen.

Injektimi me rrëshira të përshtatshme mund të përdoret për ndalimin e rrjedhjeve ose lidhjen e çarjeve në raste të caktuara. Megjithatë, injektimi i një pike nuk korrigjon një membranë të munguar në të gjithë murin dhe nuk zgjidh presionin e ujit që vazhdon të grumbullohet jashtë.

Çarjet që tregojnë lëvizje të strukturës duhet të vlerësohen përpara mbylljes. Qëllimi është të trajtohet shkaku dhe jo vetëm hapja e dukshme.

Gabimet e zakonshme gjatë izolimit të themeleve

Gabimet që mund ta zvogëlojnë jetëgjatësinë e sistemit përfshijnë:

• Aplikimin mbi beton të papastër ose të paqëndrueshëm

• Mbulimin e çarjeve pa i kontrolluar më parë

• Përdorimin e një produkti të vetëm për çdo lloj problemi

• Ndërprerjen e membranës te bashkimi mur-dysheme

• Mungesën e trajtimit rreth tubacioneve

• Trashësi të pamjaftueshme të materialit të lëngshëm

• Mbivendosje të pasakta të membranës

• Mbushjen me dhe përpara tharjes së plotë

• Mungesën e mbrojtjes mekanike

• Dëmtimin e membranës me gurë ose mjete

• Vendosjen e tubit të drenazhit pa pjerrësi

• Mungesën e një daljeje për ujin e drenazhit

• Mbështjelljen e gabuar me gjeotekstil

• Derdhjen e ujit të ulluqeve pranë themelit

• Terrenin përfundimtar me pjerrësi drejt ndërtesës

• Izolimin vetëm nga brenda pa kontrolluar presionin e jashtëm

• Mbulimin e lagështirës me gips, bojë ose pllaka

• Gërmimin e pakontrolluar pranë strukturës

Cilësia e hidroizolimit varet nga vazhdimësia, detajet dhe menaxhimi i ujit. Një material i mirë nuk e kompenson një bazë të papërgatitur ose një drenazhim që nuk ka ku të shkarkojë.

Izolim lokal apo ndërhyrje e plotë?

Një riparim lokal mund të jetë i përshtatshëm kur burimi është i qartë dhe pjesa tjetër e sistemit është funksionale. Shembujt përfshijnë një kalim tubacioni të pavulosur, një çarje të izoluar ose një lidhje të dëmtuar.

Ndërhyrja më e gjerë mund të jetë e nevojshme kur:

• Lagështira shfaqet në disa mure

• Hidroizolimi i jashtëm mungon

• Membrana është dëmtuar në shumë zona

• Uji grumbullohet rreth gjithë objektit

• Drenazhimi nuk funksionon

• Dyshemeja dhe muret marrin ujë njëkohësisht

• Ka presion të vazhdueshëm pas reshjeve

• Riparimet e mëparshme nuk kanë funksionuar

Vendimi duhet të bazohet në shkakun dhe gjendjen reale të sistemit, jo vetëm në madhësinë e njollës brenda ambientit.

Sa kushton izolimi i themeleve në Kavajë?

Kostoja e izolimit të themeleve nuk përcaktohet vetëm nga sipërfaqja e murit. Ajo ndikohet nga:

• Thellësia e themeleve

• Gjatësia e perimetrit

• Mundësia e aksesit me mjete

• Lloji dhe stabiliteti i tokës

• Nevoja për masa sigurie gjatë gërmimit

• Gjendja e betonit ose muraturës

• Numri i çarjeve dhe fugave

• Heqja e shtresave të vjetra

• Lloji i membranës hidroizoluese

• Nevoja për termoizolim XPS

• Sistemi i mbrojtjes mekanike

• Gjatësia e tubit të drenazhit

• Pikat e kontrollit dhe shkarkimit

• Sasia e zhavorrit dhe gjeotekstilit

• Nevoja për pompë drenazhi

• Riparimi i trotuarit ose oborrit pas punimeve

• Ndërhyrja nga jashtë apo nga brenda

Një çarje e kufizuar ka proces tjetër nga hapja dhe izolimi i të gjithë perimetrit të një vile. Preventivi i saktë kërkon kontrollin e objektit, sepse pjesa më e madhe e punës mund të lidhet me aksesin, gërmimin, drenazhimin dhe rikthimin e terrenit.

Sa zgjat izolimi i themeleve?

Kohëzgjatja varet nga thellësia, gjatësia e murit, kushtet e tokës, niveli i ujit dhe sistemi i zgjedhur.

Një riparim i kufizuar nga brenda mund të përfundojë më shpejt, ndërsa izolimi i jashtëm i një objekti ekzistues kërkon kohë për gërmimin, pastrimin, riparimin, tharjen, aplikimin e shtresave dhe mbushjen e kontrolluar.

Punimet nuk duhet të përshpejtohen duke anashkaluar kohën e tharjes. Membrana e pambrojtur ose materiali që nuk është maturuar mund të dëmtohet gjatë fazës së mbushjes.

Reshjet e forta, toka e ngopur me ujë dhe kushtet e pasigurta të gropës mund të kërkojnë shtyrjen ose ndarjen e punës në faza.

Kur është koha më e përshtatshme për punimet?

Në ndërtimet e reja, hidroizolimi realizohet përpara mbulimit të themeleve. Sipërfaqet dhe detajet janë të aksesueshme, ndaj sistemi mund të kontrollohet para se të fshihet nën tokë.

Në ndërtesat ekzistuese, punimet nga jashtë planifikohen në periudhë me mot të qëndrueshëm dhe tokë që mund të gërmohet në mënyrë të sigurt. Nuk duhet pritur domosdoshmërisht derisa uji të hyjë në sasi të madhe, sepse shenjat e para tregojnë se lagështira ka gjetur një rrugë drejt strukturës.

Inspektimi gjatë ose menjëherë pas reshjeve mund të ndihmojë në identifikimin e sjelljes së ujit, ndërsa aplikimi i materialeve bëhet vetëm në kushtet që lejon sistemi i zgjedhur.

Mirëmbajtja pas izolimit

Pjesa kryesore e hidroizolimit nuk është e dukshme pas mbushjes, por elementet që ndikojnë te ajo duhet të kontrollohen periodikisht.

Duhet të kontrollohen:

• Pjerrësia e terrenit pranë objektit

• Tubat vertikalë të ulluqeve

• Pusetat dhe kanalet e shkarkimit

• Daljet e drenazhimit

• Pikat e kontrollit dhe pastrimit

• Çarjet e reja në bazament

• Bashkimi ndërmjet fasadës dhe tokës

• Trotuaret që janë ulur ose janë shkëputur nga muri

• Rrjedhjet e instalimeve pranë themeleve

• Shenjat e lagështirës në bodrum

Ndërtimi i një trotuari të ri, pishine, verande ose shtese pranë objektit nuk duhet ta ndërpresë drenazhimin dhe as ta drejtojë ujin drejt themeleve.

Zona ku ofrohet izolimi i themeleve

Shërbimi i izolimit të themeleve në Kavajë mund të realizohet për shtëpi, vila, pallate, hotele, magazina dhe ambiente biznesi në:

• Kavajë

• Golem

• Qerret

• Mali i Robit

• Synej

• Luz i Vogël

• Helmës

• Zonat dhe fshatrat përreth Bashkisë Kavajë

Zgjidhja përshtatet sipas objektit dhe jo vetëm sipas vendndodhjes. Një inspektim i terrenit dhe pjesëve të prekura ndihmon në përcaktimin e ndërhyrjes së nevojshme.

Mbrojtje afatgjatë nga uji dhe lagështira

Izolimi i themeleve në Kavajë duhet të trajtojë të gjithë rrugën e ujit: terrenin, shkarkimet sipërfaqësore, muret nëntokësore, fugat, pllakën e dyshemesë dhe drenazhimin. Mbulimi i njollave brenda nuk mjafton kur uji vazhdon të ushtrojë presion nga jashtë.

Një sistem i realizuar në mënyrë korrekte kombinon përgatitjen e bazës, vazhdimësinë e hidroizolimit, mbrojtjen mekanike dhe largimin e kontrolluar të ujit. Kjo ndihmon në ruajtjen e betonit, muraturës, ambienteve të brendshme dhe vlerës së pronës.

Zgjedhja e materialit dhe mënyrës së ndërhyrjes duhet të bazohet në gjendjen reale të objektit, nivelin e ekspozimit dhe përdorimin e hapësirave nëntokësore.